kar-bo-ni-tu

karbonitu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: karbonit

słowoliczbaprzypadekrodzaj
karboniciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
karboniciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
karbonitpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
karbonitpojedyncza biernikmęski rzeczowy
karbonitachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
karbonitamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
karbonitempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
karbonitommnoga celownikmęski rzeczowy
karbonitowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
karbonitówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
karbonitupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
karbonitymnoga mianownikmęski rzeczowy
karbonitymnoga biernikmęski rzeczowy
karbonitymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz