ki-to-wa-cza

kitowacza (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kitowacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kitowaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
kitowaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kitowaczapojedyncza biernikmęski osobowy
kitowaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
kitowaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
kitowaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
kitowaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
kitowaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
kitowaczemnoga mianownikmęski osobowy
kitowaczemnoga wołaczmęski osobowy
kitowaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kitowaczommnoga celownikmęski osobowy
kitowaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
kitowaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kitowaczówmnoga biernikmęski osobowy
kitowaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kitowaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
kitowaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
kitowaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz