ko-lo-ka-tor-ka

kolokatorka (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kolokatorka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kolokatorcepojedyncza celownikżeński
kolokatorcepojedyncza miejscownikżeński
kolokatorekmnoga dopełniaczżeński
kolokatorkapojedyncza mianownikżeński
kolokatorkachmnoga miejscownikżeński
kolokatorkamimnoga narzędnikżeński
kolokatorkąpojedyncza narzędnikżeński
kolokatorkępojedyncza biernikżeński
kolokatorkimnoga mianownikżeński
kolokatorkimnoga biernikżeński
kolokatorkimnoga wołaczżeński
kolokatorkipojedyncza dopełniaczżeński
kolokatorkopojedyncza wołaczżeński
kolokatorkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz