ko-lo-ni-ki

koloniki (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kolonik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kolonikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kolonikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kolonikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kolonikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kolonikimnoga mianownikmęski rzeczowy
kolonikimnoga biernikmęski rzeczowy
kolonikimnoga wołaczmęski rzeczowy
kolonikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kolonikommnoga celownikmęski rzeczowy
kolonikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kolonikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kolonikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kolonikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kolonikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz