kon-do-tie-ra-mi

kondotierami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kondotier

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kondotierpojedyncza mianownikmęski osobowy
kondotierapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kondotierapojedyncza biernikmęski osobowy
kondotierachmnoga miejscownikmęski osobowy
kondotieramimnoga narzędnikmęski osobowy
kondotierempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kondotierommnoga celownikmęski osobowy
kondotierowipojedyncza celownikmęski osobowy
kondotierówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kondotierówmnoga biernikmęski osobowy
kondotierymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kondotierymnoga biernikmęski zwierzęcy
kondotierymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kondotierzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kondotierzepojedyncza wołaczmęski osobowy
kondotierzymnoga mianownikmęski osobowy
kondotierzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz