ko-no-ta-tek

konotatek (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: konotatka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
konotatcepojedyncza celownikżeński
konotatcepojedyncza miejscownikżeński
konotatekmnoga dopełniaczżeński
konotatkapojedyncza mianownikżeński
konotatkachmnoga miejscownikżeński
konotatkamimnoga narzędnikżeński
konotatkąpojedyncza narzędnikżeński
konotatkępojedyncza biernikżeński
konotatkimnoga mianownikżeński
konotatkimnoga biernikżeński
konotatkimnoga wołaczżeński
konotatkipojedyncza dopełniaczżeński
konotatkopojedyncza wołaczżeński
konotatkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz