ko-re-pe-ty-to-rom

korepetytorom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: korepetytor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
korepetytorpojedyncza mianownikmęski osobowy
korepetytorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
korepetytorapojedyncza biernikmęski osobowy
korepetytorachmnoga miejscownikmęski osobowy
korepetytoramimnoga narzędnikmęski osobowy
korepetytorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
korepetytorommnoga celownikmęski osobowy
korepetytorowipojedyncza celownikmęski osobowy
korepetytorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
korepetytorówmnoga biernikmęski osobowy
korepetytorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
korepetytorymnoga biernikmęski zwierzęcy
korepetytorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
korepetytorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
korepetytorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
korepetytorzymnoga mianownikmęski osobowy
korepetytorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz