ko-sa-ćcu

kosaćcu (nazwa pospolita) rzeczownik bot.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kosaciec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kosaciecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kosaciecpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kosaćcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kosaćcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kosaćcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kosaćcemnoga mianownikmęski rzeczowy
kosaćcemnoga biernikmęski rzeczowy
kosaćcemnoga wołaczmęski rzeczowy
kosaćcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kosaćcommnoga celownikmęski rzeczowy
kosaćcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kosaćcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kosaćcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kosaćcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz