ko-ła-czan

kołaczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kołaczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kołaczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
kołaczanmnoga biernikmęski osobowy
kołaczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
kołaczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
kołaczaniemnoga mianownikmęski osobowy
kołaczaniemnoga wołaczmęski osobowy
kołaczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
kołaczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kołaczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
kołaczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kołaczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kołaczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kołaczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
kołaczanommnoga celownikmęski osobowy
kołaczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kołaczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
kołaczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz