kren-ty

Krenty (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Krent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Krenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Krenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Krentpojedyncza mianownikmęski osobowy
Krentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Krentapojedyncza biernikmęski osobowy
Krentachmnoga miejscownikmęski osobowy
Krentamimnoga narzędnikmęski osobowy
Krentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Krentommnoga celownikmęski osobowy
Krentowipojedyncza celownikmęski osobowy
Krentowiemnoga mianownikmęski osobowy
Krentowiemnoga wołaczmęski osobowy
Krentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Krentówmnoga biernikmęski osobowy
Krentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Krentymnoga biernikmęski zwierzęcy
Krentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz