ma-gne-ty-zer-ce

magnetyzerce (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: magnetyzerka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
magnetyzercepojedyncza celownikżeński
magnetyzercepojedyncza miejscownikżeński
magnetyzerekmnoga dopełniaczżeński
magnetyzerkapojedyncza mianownikżeński
magnetyzerkachmnoga miejscownikżeński
magnetyzerkamimnoga narzędnikżeński
magnetyzerkąpojedyncza narzędnikżeński
magnetyzerkępojedyncza biernikżeński
magnetyzerkimnoga mianownikżeński
magnetyzerkimnoga biernikżeński
magnetyzerkimnoga wołaczżeński
magnetyzerkipojedyncza dopełniaczżeński
magnetyzerkopojedyncza wołaczżeński
magnetyzerkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz