mar-ci-no-wi-czan

marcinowiczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: marcinowiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
marcinowiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
marcinowiczanmnoga biernikmęski osobowy
marcinowiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
marcinowiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
marcinowiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
marcinowiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
marcinowiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
marcinowiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
marcinowiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
marcinowiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
marcinowiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
marcinowiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
marcinowiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
marcinowiczanommnoga celownikmęski osobowy
marcinowiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
marcinowiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
marcinowiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz