men-dy-ka

mendyka (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mendyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mendycymnoga mianownikmęski osobowy
mendycymnoga wołaczmęski osobowy
mendykpojedyncza mianownikmęski osobowy
mendykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mendykapojedyncza biernikmęski osobowy
mendykachmnoga miejscownikmęski osobowy
mendykamimnoga narzędnikmęski osobowy
mendykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
mendykimnoga biernikmęski zwierzęcy
mendykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
mendykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mendykommnoga celownikmęski osobowy
mendykowipojedyncza celownikmęski osobowy
mendykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mendykówmnoga biernikmęski osobowy
mendykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
mendykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Mendyka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mendyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mendykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Mendykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mendykapojedyncza biernikmęski osobowy
Mendykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mendykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mendykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mendykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Mendykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mendykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mendykommnoga celownikmęski osobowy
Mendykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mendykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mendykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mendykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mendykówmnoga biernikmęski osobowy
Mendykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mendykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Mendyka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mendyka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mendycepojedyncza celownikmęski osobowy
Mendycepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mendykapojedyncza mianownikmęski osobowy
Mendykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mendykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mendykąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mendykępojedyncza biernikmęski osobowy
Mendykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mendykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Mendykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mendykipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mendykopojedyncza wołaczmęski osobowy
Mendykommnoga celownikmęski osobowy
Mendykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mendykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mendykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mendykówmnoga biernikmęski osobowy

Mendyka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Mendyka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mendycepojedyncza celownikżeński
Mendycepojedyncza miejscownikżeński
Mendykmnoga dopełniaczżeński
Mendykapojedyncza mianownikżeński
Mendykachmnoga miejscownikżeński
Mendykamimnoga narzędnikżeński
Mendykąpojedyncza narzędnikżeński
Mendykępojedyncza biernikżeński
Mendykimnoga mianownikżeński
Mendykimnoga biernikżeński
Mendykimnoga wołaczżeński
Mendykipojedyncza dopełniaczżeński
Mendykopojedyncza wołaczżeński
Mendykommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz