mie-nia-ka

mieniaka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: mieniak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mieniakpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
mieniakapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
mieniakapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
mieniakachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
mieniakamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
mieniakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
mieniakimnoga biernikmęski zwierzęcy
mieniakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
mieniakiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
mieniakommnoga celownikmęski zwierzęcy
mieniakowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
mieniakówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
mieniakupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
mieniakupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz