mo-no-cu-kry

monocukry (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: monocukier

słowoliczbaprzypadekrodzaj
monocukierpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
monocukierpojedyncza biernikmęski rzeczowy
monocukrachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
monocukramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
monocukrempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
monocukrommnoga celownikmęski rzeczowy
monocukrowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
monocukrówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
monocukrupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
monocukrymnoga mianownikmęski rzeczowy
monocukrymnoga biernikmęski rzeczowy
monocukrymnoga wołaczmęski rzeczowy
monocukrzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
monocukrzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz