mro-cza-ny

mroczany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: mroczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mroczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
mroczanmnoga biernikmęski osobowy
mroczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
mroczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
mroczaniemnoga mianownikmęski osobowy
mroczaniemnoga wołaczmęski osobowy
mroczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
mroczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mroczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
mroczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mroczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
mroczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
mroczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
mroczanommnoga celownikmęski osobowy
mroczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
mroczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
mroczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz