mun-du-rze

mundurze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: mundur

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mundurpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
mundurpojedyncza biernikmęski rzeczowy
mundurachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
munduramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
mundurempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
mundurommnoga celownikmęski rzeczowy
mundurowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
mundurówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
mundurupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
mundurymnoga mianownikmęski rzeczowy
mundurymnoga biernikmęski rzeczowy
mundurymnoga wołaczmęski rzeczowy
mundurzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
mundurzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz