ochni-ku

Ochniku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Ochnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Ochnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Ochnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Ochnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Ochnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Ochnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Ochnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Ochnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Ochnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Ochnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Ochnikommnoga celownikmęski osobowy
Ochnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Ochnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Ochnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Ochnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Ochnikówmnoga biernikmęski osobowy
Ochnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Ochnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz