ogro-dow-ni-ka

ogrodownika (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ogrodownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ogrodownicymnoga mianownikmęski osobowy
ogrodownicymnoga wołaczmęski osobowy
ogrodownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
ogrodownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ogrodownikapojedyncza biernikmęski osobowy
ogrodownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
ogrodownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
ogrodownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
ogrodownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
ogrodownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
ogrodownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ogrodownikommnoga celownikmęski osobowy
ogrodownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
ogrodownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ogrodownikówmnoga biernikmęski osobowy
ogrodownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ogrodownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz