oran-kie-wi-czu

Orankiewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Orankiewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Orankiewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Orankiewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Orankiewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Orankiewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Orankiewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Orankiewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Orankiewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Orankiewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Orankiewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Orankiewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Orankiewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Orankiewiczommnoga celownikmęski osobowy
Orankiewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Orankiewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Orankiewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Orankiewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Orankiewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Orankiewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Orankiewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz