osad-czu-ki

Osadczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Osadczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Osadczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Osadczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Osadczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Osadczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Osadczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Osadczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Osadczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Osadczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Osadczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Osadczukommnoga celownikmęski osobowy
Osadczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Osadczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Osadczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Osadczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Osadczukówmnoga biernikmęski osobowy
Osadczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Osadczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz