pan-czen-la-mo

panczenlamo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: panczenlama

słowoliczbaprzypadekrodzaj
panczenlamapojedyncza mianownikmęski osobowy
panczenlamachmnoga miejscownikmęski osobowy
panczenlamamimnoga narzędnikmęski osobowy
panczenlamąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
panczenlamępojedyncza biernikmęski osobowy
panczenlamiepojedyncza celownikmęski osobowy
panczenlamiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
panczenlamopojedyncza wołaczmęski osobowy
panczenlamommnoga celownikmęski osobowy
panczenlamowiemnoga mianownikmęski osobowy
panczenlamowiemnoga wołaczmęski osobowy
panczenlamówmnoga dopełniaczmęski osobowy
panczenlamówmnoga biernikmęski osobowy
panczenlamymnoga mianownikmęski zwierzęcy
panczenlamymnoga biernikmęski zwierzęcy
panczenlamymnoga wołaczmęski zwierzęcy
panczenlamypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz