pan-di-tem

panditem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pandit

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pandicimnoga mianownikmęski osobowy
pandicimnoga wołaczmęski osobowy
pandiciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
pandiciepojedyncza wołaczmęski osobowy
panditpojedyncza mianownikmęski osobowy
panditapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
panditapojedyncza biernikmęski osobowy
panditachmnoga miejscownikmęski osobowy
panditamimnoga narzędnikmęski osobowy
panditempojedyncza narzędnikmęski osobowy
panditommnoga celownikmęski osobowy
panditowipojedyncza celownikmęski osobowy
panditówmnoga dopełniaczmęski osobowy
panditówmnoga biernikmęski osobowy
panditymnoga mianownikmęski zwierzęcy
panditymnoga biernikmęski zwierzęcy
panditymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz