par-cha

parcha (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: parch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
parchpojedyncza mianownikmęski osobowy
parchapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
parchapojedyncza biernikmęski osobowy
parchachmnoga miejscownikmęski osobowy
parchamimnoga narzędnikmęski osobowy
parchempojedyncza narzędnikmęski osobowy
parchommnoga celownikmęski osobowy
parchowipojedyncza celownikmęski osobowy
parchowiemnoga mianownikmęski osobowy
parchowiemnoga wołaczmęski osobowy
parchówmnoga dopełniaczmęski osobowy
parchówmnoga biernikmęski osobowy
parchupojedyncza miejscownikmęski osobowy
parchupojedyncza wołaczmęski osobowy
parchymnoga mianownikmęski zwierzęcy
parchymnoga biernikmęski zwierzęcy
parchymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz