pa-ła-ma-rze

Pałamarze (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Pałamarz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pałamarzpojedyncza mianownikmęski osobowy
Pałamarzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Pałamarzapojedyncza biernikmęski osobowy
Pałamarzachmnoga miejscownikmęski osobowy
Pałamarzamimnoga narzędnikmęski osobowy
Pałamarzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Pałamarzemnoga biernikmęski zwierzęcy
Pałamarzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Pałamarzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Pałamarzommnoga celownikmęski osobowy
Pałamarzowipojedyncza celownikmęski osobowy
Pałamarzowiemnoga mianownikmęski osobowy
Pałamarzowiemnoga wołaczmęski osobowy
Pałamarzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Pałamarzówmnoga biernikmęski osobowy
Pałamarzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Pałamarzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz