pod-dzie-ka-nim

poddziekanim (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: poddziekani

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poddziekanipojedyncza mianownikmęski osobowy
poddziekanipojedyncza wołaczmęski osobowy
poddziekanichmnoga dopełniaczmęski osobowy
poddziekanichmnoga biernikmęski osobowy
poddziekanichmnoga miejscownikmęski osobowy
poddziekaniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
poddziekaniemnoga biernikmęski zwierzęcy
poddziekaniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
poddziekaniegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
poddziekaniegopojedyncza biernikmęski osobowy
poddziekaniemupojedyncza celownikmęski osobowy
poddziekanimmnoga celownikmęski osobowy
poddziekanimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
poddziekanimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
poddziekanimimnoga narzędnikmęski osobowy
poddziekaniowiemnoga mianownikmęski osobowy
poddziekaniowiemnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz