po-ha-ńca-mi

pohańcami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pohaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pohaniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
pohańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pohańcapojedyncza biernikmęski osobowy
pohańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
pohańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
pohańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pohańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
pohańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pohańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pohańcommnoga celownikmęski osobowy
pohańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
pohańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pohańcówmnoga biernikmęski osobowy
pohańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pohańcupojedyncza wołaczmęski osobowy
pohańcymnoga mianownikmęski osobowy
pohańcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz