po-li-tech-ni-ce

politechnice (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: politechnika

słowoliczbaprzypadekrodzaj
politechnicepojedyncza celownikżeński
politechnicepojedyncza miejscownikżeński
politechnikmnoga dopełniaczżeński
politechnikapojedyncza mianownikżeński
politechnikachmnoga miejscownikżeński
politechnikamimnoga narzędnikżeński
politechnikąpojedyncza narzędnikżeński
politechnikępojedyncza biernikżeński
politechnikimnoga mianownikżeński
politechnikimnoga biernikżeński
politechnikimnoga wołaczżeński
politechnikipojedyncza dopełniaczżeński
politechnikopojedyncza wołaczżeński
politechnikommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz