ra-ry-te-cie

rarytecie (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rarytet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
raryteciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
raryteciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
rarytetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rarytetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rarytetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rarytetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rarytetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rarytetommnoga celownikmęski rzeczowy
rarytetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rarytetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rarytetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rarytetymnoga mianownikmęski rzeczowy
rarytetymnoga biernikmęski rzeczowy
rarytetymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz