rdzen-nik

rdzennik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: rdzennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
rdzennikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
rdzennikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
rdzennikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
rdzennikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
rdzennikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
rdzennikimnoga mianownikmęski rzeczowy
rdzennikimnoga biernikmęski rzeczowy
rdzennikimnoga wołaczmęski rzeczowy
rdzennikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
rdzennikommnoga celownikmęski rzeczowy
rdzennikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
rdzennikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
rdzennikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
rdzennikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz