re-cy-ta-to-rek

recytatorek (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: recytatorka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
recytatorcepojedyncza celownikżeński
recytatorcepojedyncza miejscownikżeński
recytatorekmnoga dopełniaczżeński
recytatorkapojedyncza mianownikżeński
recytatorkachmnoga miejscownikżeński
recytatorkamimnoga narzędnikżeński
recytatorkąpojedyncza narzędnikżeński
recytatorkępojedyncza biernikżeński
recytatorkimnoga mianownikżeński
recytatorkimnoga biernikżeński
recytatorkimnoga wołaczżeński
recytatorkipojedyncza dopełniaczżeński
recytatorkopojedyncza wołaczżeński
recytatorkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz