sa-mo-obro-ty

samoobroty (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: samoobrót

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samoobrociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
samoobrociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
samoobrotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
samoobrotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
samoobrotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
samoobrotommnoga celownikmęski rzeczowy
samoobrotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
samoobrotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
samoobrotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
samoobrotymnoga mianownikmęski rzeczowy
samoobrotymnoga biernikmęski rzeczowy
samoobrotymnoga wołaczmęski rzeczowy
samoobrótpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
samoobrótpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz