sa-mo-ofia-ro

samoofiaro (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: samoofiara

słowoliczbaprzypadekrodzaj
samoofiarmnoga dopełniaczżeński
samoofiarapojedyncza mianownikżeński
samoofiarachmnoga miejscownikżeński
samoofiaramimnoga narzędnikżeński
samoofiarąpojedyncza narzędnikżeński
samoofiarępojedyncza biernikżeński
samoofiaropojedyncza wołaczżeński
samoofiarommnoga celownikżeński
samoofiarymnoga mianownikżeński
samoofiarymnoga biernikżeński
samoofiarymnoga wołaczżeński
samoofiarypojedyncza dopełniaczżeński
samoofierzepojedyncza celownikżeński
samoofierzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz