sie-mia-no-wi-cza-ny

siemianowiczany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: siemianowiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
siemianowiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
siemianowiczanmnoga biernikmęski osobowy
siemianowiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
siemianowiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
siemianowiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
siemianowiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
siemianowiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
siemianowiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
siemianowiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
siemianowiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
siemianowiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
siemianowiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
siemianowiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
siemianowiczanommnoga celownikmęski osobowy
siemianowiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
siemianowiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
siemianowiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz