spek-ta-to-ro-wi

spektatorowi (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: spektator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
spektatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
spektatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
spektatorapojedyncza biernikmęski osobowy
spektatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
spektatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
spektatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
spektatorommnoga celownikmęski osobowy
spektatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
spektatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
spektatorówmnoga biernikmęski osobowy
spektatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
spektatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
spektatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
spektatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
spektatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
spektatorzymnoga mianownikmęski osobowy
spektatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz