sta-now-nik

stanownik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: stanownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
stanownicymnoga mianownikmęski osobowy
stanownicymnoga wołaczmęski osobowy
stanownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
stanownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
stanownikapojedyncza biernikmęski osobowy
stanownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
stanownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
stanownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
stanownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
stanownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
stanownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
stanownikommnoga celownikmęski osobowy
stanownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
stanownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
stanownikówmnoga biernikmęski osobowy
stanownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
stanownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz