stru-pla-mi

struplami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: strupel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
strupelpojedyncza mianownikmęski osobowy
struplapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
struplapojedyncza biernikmęski osobowy
struplachmnoga miejscownikmęski osobowy
struplamimnoga narzędnikmęski osobowy
struplemnoga mianownikmęski zwierzęcy
struplemnoga biernikmęski zwierzęcy
struplemnoga wołaczmęski zwierzęcy
struplemnoga mianownikmęski osobowy
struplemnoga wołaczmęski osobowy
struplempojedyncza narzędnikmęski osobowy
struplimnoga dopełniaczmęski osobowy
struplimnoga biernikmęski osobowy
struplommnoga celownikmęski osobowy
struplowipojedyncza celownikmęski osobowy
struplupojedyncza miejscownikmęski osobowy
struplupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz