stu-den-ci-ka-mi

studencikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: studencik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
studencikpojedyncza mianownikmęski osobowy
studencikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
studencikapojedyncza biernikmęski osobowy
studencikachmnoga miejscownikmęski osobowy
studencikamimnoga narzędnikmęski osobowy
studencikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
studencikimnoga biernikmęski zwierzęcy
studencikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
studencikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
studencikommnoga celownikmęski osobowy
studencikowipojedyncza celownikmęski osobowy
studencikowiemnoga mianownikmęski osobowy
studencikowiemnoga wołaczmęski osobowy
studencikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
studencikówmnoga biernikmęski osobowy
studencikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
studencikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz