stu-kus

Stukus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Stukus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stukuspojedyncza mianownikmęski osobowy
Stukusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stukusapojedyncza biernikmęski osobowy
Stukusachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stukusamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stukusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stukusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stukusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Stukusommnoga celownikmęski osobowy
Stukusowipojedyncza celownikmęski osobowy
Stukusowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stukusowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stukusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stukusówmnoga biernikmęski osobowy
Stukusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stukusymnoga biernikmęski zwierzęcy
Stukusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Stukus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Stukus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stukuspojedyncza mnoga mianownikżeński
Stukuspojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Stukuspojedyncza mnoga celownikżeński
Stukuspojedyncza mnoga biernikżeński
Stukuspojedyncza mnoga narzędnikżeński
Stukuspojedyncza mnoga miejscownikżeński
Stukuspojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz