sur-du-ci-ki

surduciki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: surducik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
surducikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
surducikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
surducikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
surducikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
surducikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
surducikimnoga mianownikmęski rzeczowy
surducikimnoga biernikmęski rzeczowy
surducikimnoga wołaczmęski rzeczowy
surducikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
surducikommnoga celownikmęski rzeczowy
surducikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
surducikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
surducikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
surducikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz