sy-gne-tu

sygnetu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: sygnet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sygneciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
sygneciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
sygnetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
sygnetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
sygnetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
sygnetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
sygnetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
sygnetommnoga celownikmęski rzeczowy
sygnetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
sygnetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
sygnetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sygnetymnoga mianownikmęski rzeczowy
sygnetymnoga biernikmęski rzeczowy
sygnetymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz