sy-no-wicz-ce

synowiczce (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: synowiczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
synowiczcepojedyncza celownikżeński
synowiczcepojedyncza miejscownikżeński
synowiczekmnoga dopełniaczżeński
synowiczkapojedyncza mianownikżeński
synowiczkachmnoga miejscownikżeński
synowiczkamimnoga narzędnikżeński
synowiczkąpojedyncza narzędnikżeński
synowiczkępojedyncza biernikżeński
synowiczkimnoga mianownikżeński
synowiczkimnoga biernikżeński
synowiczkimnoga wołaczżeński
synowiczkipojedyncza dopełniaczżeński
synowiczkopojedyncza wołaczżeński
synowiczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz