tro-chi-miu-ka

Trochimiuka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Trochimiuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Trochimiukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Trochimiukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Trochimiukapojedyncza biernikmęski osobowy
Trochimiukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Trochimiukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Trochimiukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Trochimiukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Trochimiukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Trochimiukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Trochimiukommnoga celownikmęski osobowy
Trochimiukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Trochimiukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Trochimiukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Trochimiukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Trochimiukówmnoga biernikmęski osobowy
Trochimiukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Trochimiukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz