tru-pę

trupę (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: trupa

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trupmnoga dopełniaczżeński
trupapojedyncza mianownikżeński
trupachmnoga miejscownikżeński
trupamimnoga narzędnikżeński
trupąpojedyncza narzędnikżeński
trupępojedyncza biernikżeński
trupiepojedyncza celownikżeński
trupiepojedyncza miejscownikżeński
trupopojedyncza wołaczżeński
trupommnoga celownikżeński
trupymnoga mianownikżeński
trupymnoga biernikżeński
trupymnoga wołaczżeński
trupypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz