tur-ni-ket

turniket (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: turniket

słowoliczbaprzypadekrodzaj
turnikeciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
turnikeciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
turniketpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
turniketpojedyncza biernikmęski rzeczowy
turniketachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
turniketamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
turniketempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
turniketommnoga celownikmęski rzeczowy
turniketowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
turniketówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
turniketupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
turniketymnoga mianownikmęski rzeczowy
turniketymnoga biernikmęski rzeczowy
turniketymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz