tu-łacz-ko

tułaczko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: tułaczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tułaczcepojedyncza celownikżeński
tułaczcepojedyncza miejscownikżeński
tułaczekmnoga dopełniaczżeński
tułaczkapojedyncza mianownikżeński
tułaczkachmnoga miejscownikżeński
tułaczkamimnoga narzędnikżeński
tułaczkąpojedyncza narzędnikżeński
tułaczkępojedyncza biernikżeński
tułaczkimnoga mianownikżeński
tułaczkimnoga biernikżeński
tułaczkimnoga wołaczżeński
tułaczkipojedyncza dopełniaczżeński
tułaczkopojedyncza wołaczżeński
tułaczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz