urlop-ni-ku

urlopniku (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: urlopnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
urlopnicymnoga mianownikmęski osobowy
urlopnicymnoga wołaczmęski osobowy
urlopnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
urlopnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
urlopnikapojedyncza biernikmęski osobowy
urlopnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
urlopnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
urlopnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
urlopnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
urlopnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
urlopnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
urlopnikommnoga celownikmęski osobowy
urlopnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
urlopnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
urlopnikówmnoga biernikmęski osobowy
urlopnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
urlopnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz