uwro-cie

uwrocie (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: uwrocie

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uwrocimnoga dopełniacznijaki
uwrociamnoga mianowniknijaki
uwrociamnoga bierniknijaki
uwrociamnoga wołacznijaki
uwrociapojedyncza dopełniacznijaki
uwrociachmnoga miejscowniknijaki
uwrociamimnoga narzędniknijaki
uwrociepojedyncza mianowniknijaki
uwrociepojedyncza bierniknijaki
uwrociepojedyncza wołacznijaki
uwrociempojedyncza narzędniknijaki
uwrociommnoga celowniknijaki
uwrociupojedyncza celowniknijaki
uwrociupojedyncza miejscowniknijaki

uwrocie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: uwroć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uwrocimnoga dopełniaczżeński
uwrocipojedyncza celownikżeński
uwrocipojedyncza miejscownikżeński
uwrocipojedyncza dopełniaczżeński
uwrocipojedyncza wołaczżeński
uwrociachmnoga miejscownikżeński
uwrociamimnoga narzędnikżeński
uwrociąpojedyncza narzędnikżeński
uwrociemnoga mianownikżeński
uwrociemnoga biernikżeński
uwrociemnoga wołaczżeński
uwrociommnoga celownikżeński
uwroćpojedyncza biernikżeński
uwroćpojedyncza mianownikżeński

uwrocie (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: uwrot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uwrociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
uwrociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
uwrotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
uwrotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
uwrotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
uwrotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
uwrotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
uwrotommnoga celownikmęski rzeczowy
uwrotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
uwrotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
uwrotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
uwrotymnoga mianownikmęski rzeczowy
uwrotymnoga biernikmęski rzeczowy
uwrotymnoga wołaczmęski rzeczowy

uwrocie (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: uwróć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uwrocimnoga dopełniaczżeński
uwrocipojedyncza celownikżeński
uwrocipojedyncza miejscownikżeński
uwrocipojedyncza dopełniaczżeński
uwrocipojedyncza wołaczżeński
uwrociachmnoga miejscownikżeński
uwrociamimnoga narzędnikżeński
uwrociąpojedyncza narzędnikżeński
uwrociemnoga mianownikżeński
uwrociemnoga biernikżeński
uwrociemnoga wołaczżeński
uwrociommnoga celownikżeński
uwróćpojedyncza biernikżeński
uwróćpojedyncza mianownikżeński

uwrocie (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: uwrót

słowoliczbaprzypadekrodzaj
uwrociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
uwrociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
uwrotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
uwrotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
uwrotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
uwrotommnoga celownikmęski rzeczowy
uwrotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
uwrotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
uwrotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
uwrotymnoga mianownikmęski rzeczowy
uwrotymnoga biernikmęski rzeczowy
uwrotymnoga wołaczmęski rzeczowy
uwrótpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
uwrótpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz