wej-mut-ką

wejmutką (nazwa pospolita) rzeczownik leśn.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wejmutka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wejmutcepojedyncza celownikżeński
wejmutcepojedyncza miejscownikżeński
wejmutekmnoga dopełniaczżeński
wejmutkapojedyncza mianownikżeński
wejmutkachmnoga miejscownikżeński
wejmutkamimnoga narzędnikżeński
wejmutkąpojedyncza narzędnikżeński
wejmutkępojedyncza biernikżeński
wejmutkimnoga mianownikżeński
wejmutkimnoga biernikżeński
wejmutkimnoga wołaczżeński
wejmutkipojedyncza dopełniaczżeński
wejmutkopojedyncza wołaczżeński
wejmutkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz