mir-ków

Mirków (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mirek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mirekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Mirkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mirkapojedyncza biernikmęski osobowy
Mirkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mirkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mirkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mirkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Mirkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mirkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mirkommnoga celownikmęski osobowy
Mirkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mirkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mirkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mirkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mirkówmnoga biernikmęski osobowy
Mirkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mirkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Mirków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mirek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mirekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Mirkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mirkapojedyncza biernikmęski osobowy
Mirkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mirkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mirkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mirkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Mirkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mirkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mirkommnoga celownikmęski osobowy
Mirkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Mirkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mirkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mirkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mirkówmnoga biernikmęski osobowy
Mirkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mirkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Mirków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Mirka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mircepojedyncza celownikmęski osobowy
Mircepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Mirkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Mirkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Mirkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Mirkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Mirkępojedyncza biernikmęski osobowy
Mirkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Mirkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Mirkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Mirkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Mirkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Mirkommnoga celownikmęski osobowy
Mirkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Mirkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Mirkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Mirkówmnoga biernikmęski osobowy

Mirków (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Mirków

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Mirkowapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Mirkowachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Mirkowamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Mirkowempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Mirkowiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Mirkowiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Mirkowommnoga celownikmęski rzeczowy
Mirkowowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Mirkowówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Mirkowymnoga mianownikmęski rzeczowy
Mirkowymnoga biernikmęski rzeczowy
Mirkowymnoga wołaczmęski rzeczowy
Mirkówpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Mirkówpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Mirkowupojedyncza celownikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz